Zweiundzwanzig

30.4.18

Ik probeer de traditie erin te houden om elk jaar een stukje te schrijven over hoe geweldig het leven is geweest afgelopen jaar - in dit geval als 21 jarige (haha, i made joke, dit is pas de tweede keer dat ik iets over m'n verjaring schrijf).  Ben ook pas over een week jarig maar vond dit wel een geschikte avond om na te denken over hoe ongelofelijk kut dit jaar was (ik overdrijf, er waren ook hele, hele hoge hoogtepunten). 


Ik realiseerde me zojuist dat ik nog maar een week heb om mijn 'forever 21' tattoo te laten zetten (ik zei dat hardop en mijn moeder vroeg geschrokken of ik dat écht van plan was. Nee. (Maar eigenlijk wel. Als de wereld niet uit mensen zou bestaan die judgen). 

Vorig jaar had ik het over een tripje NY - of ik dat gedaan heb? Nein. Mag wel IJsland afvinken, evenals een weekje wintersport in Frankrijk en een weekje Gambia waar er geen wolken voor de zon te vinden waren. Over anderhalve week heeft m'n vriend een verjaardagsweekend gepland waar we naar Keulen gaan (hij gaf de hint 'eau de Cologne' waarna ik er heel veel dagen over heb gedaan om te bedenken dat Cologne ook een plaats is. "He, maar Cologne is een plaats!" Vriend: "Is dat zo?" "Ja, dat ligt in Frankrijk!" Mijn eigen haarkleur is ook daadwerkelijk blond).  

Afgelopen jaar was niet mijn beste jaar, ik zit niet echt lekker in m'n vel en werd op m'n (huidige) stageplaats een wandelende depressie genoemd. Beter compliment kan er niet worden gevangen. Er gaat door elke dag een streep in m'n agenda totdat ik klaar ben met deze stage en ein-de-lijk een vierdejaars student ben (nadat ik nog 2 maanden zomervakantie heb gevierd, uiteraard) en ein-de-lijk mag afstuderen (ja ik wil nog doorstuderen. Nee, dat wil ik niet op deze school).
Dat stage een beetje een blijvende regende wolk boven m'n hoofd blijft hangen moge duidelijk zijn, maar daar tegenover staat het aller aller grootste (hoogste) hoogtepunt van het jaar (en ik denk eigenlijk wel alle andere jaren daarvoor): Ik kan mega klef doen met mijn vriend. Want ik kreeg een vriend (n0 sh1t). 
Ik wist niet van mezelf dat ik zo klef en zo cliché met iemand kon zijn en heb mezelf hierin verbaasd (laat staan vrienden en familie). Het is zó zó fijn om je op te kunnen krullen naast iemand waardoor je dag van -666 naar + ∞ gaat, iemand onbeperkt als klaagmuur kan gebruiken en zonder schaamte WC selfies naar kan sturen. Soms is 'ie ook wel grappig dus dat is een fijne bijkomstigheid. 

Ver onder dit hoogtepunt ligt het middenpunt - mijn verhuizing naar Haarlem. Ik woonde in damsco zuid-oost maar ik vond het er gewoon helemaal kut, het studentencomplex had wat weg van een gevangenis en ik wilde graag dichterbij zee wonen zodat ik meer zou kunnen surfen ('ik ga ook echt surfen in de winter!!!!') + er meer strandwandelingen plaats zouden vinden. Heb deze winter precies nul keer gesurft en de strandwandelingen zijn ook minimaal gebleven - al ben ik er wel weer meer te vinden nu de zon (af en toe) meer begint te schijnen. Máár het is wel toch een goede beslissing geweest en ben erg blij met mijn donkergroene muur (ik moet er ooit nog een keer foto's van maken maar hé, het is vaak een zooi). 

Alle reisjes zijn ook hoogtepunten, afgezien van de bijkomende dieptepunten dat we weer naar huis moeten - maar daar zijn aparte blogjes over geschreven (soms). 
Ik heb verder ook niet zo heel erg veel interessants te vertellen over dit jaar, het was een medium jaar. De eerste zeven weken van mijn 23ste levensjaar zullen nog even doorbijten zijn, maar daarna hoop ik dat ik 24/7 op een roze wolk rond wandel (nee grapje, maar iets vrolijker dan dit zal wel fijn zijn).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Designed by Lei Lubigan