Wintersport - Blauwe plekken

13.1.18


Het gevaar van (wintersport) vakanties is dat ik liever gewoon daar wil blijven en in een oud gezellig cafeetje werk dan dat ik weer naar huis ga waar het stageleven mij weer inhaalt en ik met bergen nog te schrijven verslagen zit. Wintersportvakanties zijn heerlijk, de omgeving is prachtig, de oude studio waar we in sliepen voelt gigantisch nostalgisch en ik was met mijn vriend op wie ik mega verliefd ben - dus ja, ik wilde ook dit jaar eigenlijk helemaal niet terug naar huis.



De heenweg ging op het begin allemaal iets té soepel. Geen files, mijn vriend blèrde nog dat hij nog nóóit ongelukken had gehad en ik voegde eraan toe dat het me zo kut leek wanneer het op vakantie zou gebeuren. Zie hierboven het resultaat. Dáárom moet je dus altijd dingen afkloppen. Een kettingsbotsing waar ze achterop ons waren geknald, ik reed en ik voelde me schuldig en kut. Gelukkig was het niet einde vakantie voor ons, waren we ongeveer er 2 uur bezig mee geweest voordat we weer de weg op konden en de Franse politie was aardig dus fine. Én door. 
Het was stiekem wel grappig want de weg werd even afgesloten waardoor we niet in de file stonden, NEIN, wij WAREN de file haha.

We sliepen een nachtje net voor de bergen in een hotel: we hadden er 25 euro voor betaald (voor ons tweetjes, ja) en het was een oud, schattig hotelletje met een dame die precies nul Engels sprak, het boekingsnummer niet eens controleerde en ons de sleutels gaf naar de kamer. 

Volgende dag weer vroeg op om de bergen in te rijden - er was code oranje afgegeven maar mijn vriend besloot om toch maar gewoon te gaan en dat vond ik chill - de kettingbanden om te doen (dat was nog wel even een dingetje) en heel lang in de file te staan omdat er sukk0ls zonder kettingsbanden omhoog waren gegaan en die dat dus maar even midden op de weg nog gingen doen. Het was eigenlijk een best vermakelijke rit - in het dorp was het spekglad en mensen probeerden zonder kettingbanden weg te rijden: WHY THO? 


Hoe dan ook, dezelfde dag stonden we nog op de piste, al was het slecht weer en regende het. De volgende dag scheen echter de zon, viel ik belachelijk hard omdat alle pistes ijzig waren en ik niet zo competent ben dat ik die pistes al kan nailen en stuurde ik een foto van m'n mega blauwe plek op m'n heup naar m'n moeder.
 

Een paar dagen later zagen m'n benen er zo uit en ik weet oprecht niet hoe ik aan al die blauwe plekken kom (al ben ik er eentje die al gauw onder de blauwe plekken zit). Als ik val, val ik niet op m'n schenen en ook niet op de zijkanten van m'n knie :'). 






Er waren twee dagen met héél slecht weer in het midden van de week: de skiliften waren de eerste dag dicht en de tweede dag waren ze wel open, zijn we twee keer de piste afgegaan voordat we weer naar binnen zijn gevlucht om de bingewatch sessie (Dexter) voort te zetten. Het was wel zuur, vooral omdat het de woensdag + donderdag waren en vrijdag 'opeens' weer de laatste dag was (waar we uiteraard toen pas een heel nieuw gebied ontdekten met fijne pistes).


Op oudejaarsavond lagen wij om 22.00 al in bed (want we waren moe en we geven allebei niet zo heel erg om deze speciale datum), werden om 1 over 12 wakker van het vuurwerk wat we precies door ons raampje konden zien en vielen daarna gelijk weer in slaap. Jaim had wel prosecco meegenomen en ik had twee pakken oliebollenmix gemaakt (ik heb de meeste oliebollen opgegeten tho) waardoor we dat nog overhadden en besloten om deze tijdens de trieste dagen dat we opgesloten zaten maar te openen. Ik riep nog dat hij die kurk niet zo moest laten poppen omdat ik dat niet zo heel chill vind maar de kurk knalde er echt facking hard uit lol.

Enige voornemen voor dit jaar: m'n camera weer standaard in m'n tas hebben en meer portretten schieten, dus als iemand nog wilt? (En weer heel veel photoshoppen en editten <3) (Dit is mijn standaard voornemen tho).









Een emotioneel afscheid. Weer terug naar het echte leven - stage - waar ik niet zo heel veel zin in heb.

Alle foto's zijn met m'n iphone gemaakt dus excusez moi voor de kwaliteit.

1 opmerking:

  1. toch nog hele mooie foto's! ik snap helemaal dat je nog niet naar huis wilde!

    BeantwoordenVerwijderen

Designed by Lei Lubigan