Ik leef nog, soort van.

15.7.14

Ola.

Ik probeer al een paar dagen een degelijk logje in elkaar te flansen maar het staat bijna gelijk aan onmogelijk. Bijna.

Ten eerste; ik ben nog steeds in Noosa. Ja, nog steeds. Na mijn wanhopige logje van vorige keer hoe graag ik noosa wou verlaten en daar zelfs bijna zoute waterdruppels aan te pas kwamen, komen ze nu bijna wanneer ik denk aan de dag dat ik hier weg moet.

Wat er dan zo mega geweldig is? De mensen. En Noosa zelf. Maar ook heel erg de mensen. People make the place. Ik slaap nu in een kamer met 10 jongens en 1 ander meisje en echt waar - i do not care at all. Er werken hier meer boyzsz dan gurlsz maar dat is fijn want er zijn geen dramaqueens met bergen make up in hun backpack. Hurray. Wel ben ik omgeven door een permanente zweetvoeten geur maar daar heeft iemand aan gedacht door wierrook mee naar ons kamertje te  brengen.
Het voelt als mijn eigen plekje - al slaap je met 12 mensen op een kamer - en als een thuis. Iedereen kent elkaar (te) goed en newbies die worden makkelijk mee gesleurd in de gekheid. In the dark things that happen in room 11. (Naast permanente zweetvoeten geur hangt er sinds kort ook een soort bepaalde geur rond waardoor sommige mensen met rode oogjes rondlopen maar zo ver ik weet heb ik er zelf nog geen gevolgens aan over gehouden. Zo ver ik weet.)

Maar omdat we met z'n allen zo heerlijk dicht op elkaar leven hoeft er maar een iemand ziek te worden voordat er een kuch competitie wordt gehouden 's nachts. En overdag. Ik gok dat ik iets heb gekneusd van al dat gekuch (is dat mogelijk) want iets in mijn rib doet pijn.
Waarschijnlijk kom je er niet vanaf totdat je dit hostel verlaat.

Dus, ik heb gewoon niet heel veel te vertellen behalve dat ik de tijd van mijn leven leef. Veel beschamende, hilarische dingen die niet geschikt zijn voor jullie brein dus vandaar dat er niet heel veel meer online komt.

1 augustus vlieg ik alweer naar thailand en dan heb ik nog maar 3 weken. Handen in het haar momentje wanneer ik daar aan denk want ik wil gewoon nog niet naar huis, ik kan gewoon niet meer voorstellen hoe ik voor de trein moet rennen om ergens optijd te komen - het is gewoon raar.

Liefs,
Nooki

(Alleen bepaalde mensen snappen die grap - een jongen is er mee begonnen en letterlijk iedereen noemt me nu zo; zelfs mijn baas stelt me voor aan nieuwe mensen als nooki; volgens mij zijn ze mijn echte naam vergeten.)

2 opmerkingen:

  1. Geniet ervan nu je er nog bent! Nooki lijkt verdacht veel op Snooki, heb je je innerlijke Geordie Shore partygirl gevonden? :p

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je eindelijk je plekje hebt gevonden! Klinkt als een groot avontuur daar :) stiekem ben in ontzettend jaloers, australiƫ lijkt me awesome. Enjoooy

    BeantwoordenVerwijderen

Designed by Lei Lubigan