Backpacken 2014; SURPRISE HET LEVEN IS GRAPPIG (Noosa)

27.6.14

Hey Nederlanders

En belgen (misschien?)

Een kleine kleine update want dat is geinig en ik heb hier niet heel veel te doen (grapje, het is hier best fijn want de zee is binnen loopafstand dus daar ben ik 9/10 te vinden als ik niet hoef te werken.) En er is eigenlijk niet heel veel bijzonders gebeurd, behalve in mijn hoofd dan. Ik ben nog steeds een meisje en meisjes hebben af en toe een ingewikkeld brein - zo ingewikkeld dat ik er soms een beetje hopeloos van word. (Grapje, 9/10 lach ik andere mede meisjes uit om hun lastige brein en hoeveel moeite ze doen om uit te gaan en dat soort dingen, maar dit keer had ik moeite met het leven. Dit klinkt zo over dramatisch, dat was het misschien ook wel een beetje. Maar ik kom hier later op terug.)

Dus ja, je leest het goed, werken. Maar dat wisten jullie al uit het vorige logje want gratis overnachting (mijn baantje hier is geweldig want je moet 4 uur werken maar 2 uur daarvan is gewoon yolo eten met andere mensen want het heeft geen zin om de keuken schoon te maken als het 5 minuten later toch weer vies is dus dan heb je daarvoor 2 uur tijd om te doen wat je wilt doen om vervolgens supah snel de keuken schoon te maken) - maar geen ander baantje. Noosa is klein (maar heel erg fijn) en de baantjes zijn bezet. Iets met laag seizoen maar toch veel backpackers maar niet zo druk. (Noosa is blijkbaar het rijkste stadje van QLD, oid. Ik weet het niet meer. Niet dat dat heel bijzonder is.) However, geen baantje voor mij.

En ook geen twee maanden voor mij - geen twee maanden surfen (maar de golven zijn hier ook geen golven, ha) - geen twee maanden noosa - geen twee maanden werken. 2 Dagen nadat ik mijn vorige logje had gehad begon mijn meisjesbrein een beetje in de knoop te raken want waar was ik in hemelsnaam aan begonnen. De gestoordheid van de medestaffjes kwam een beetje als een klap in mijn gezicht aan want ik was het niet helemaal gewend. (En de gestoordheid is positief.) Ik ben een persoon die niet heel makkelijk kan socializen dus ik lag 9/10 keer op bed met de vraag wat ik met mijn leven wou doen en kwam uit bed voor werk. Ik had een dag dat ik alleen maar wou janken en janken en janken maar ik jank niet in het openbaar en er is geen privacy hier als je met 12 mensen in een kamer slaapt. Dus geen janken voor mij. Alleen maar opgekropte problemen in mijn hoofd. Het idee om naar Asia te gaan om duur Australië te ontvluchten speelde al stiekem in een klein hoekje want ik was zo benieuwd - geweldige verhalen van andere mensen en ik was wel in voor een cultuurshock (ik vraag me echt af of dit de juiste spelling is, anyways, je snapt wat ik bedoel) dus ja. Ik besloot om hier 2 weken nog te werken en dan te kijken wat ik ga doen. Ergens anders werk vinden in oz? Of toch naar Azië .
En ik denk toch echt dat ik naar Azië ga al heb ik nog tot 10 juli om te besluiten. Ik heb een afspraak bij de dokter gemaakt voor de fijne prikjes en ben aan het kijken voor een reismaatje. Mijn brein snapt niet helemaal dat india misschien wel gevaarlijk kan zijn voor een blond meisje - thailand hetzelfde. (Is het wel zo gevaarlijk, vraag ik me dan af.) Maar daar heb heb je blijkbaar ouders voor, om je te dwingen om een reismaatje te vinden. En ik denk overigens dat dat wel lukt, ik heb nu al iemand die in bangkok te vinden is rond die tijd die wel aardig is, hoop ik. :')

However, nu zie ik het leven weer rooskleurig in en dat allemaal dankzij een moeder die zei 'hey anouk, ga even een rondje hardlopen' en iemand op mijn kamer 'hey anouk, why are you always in your bed.' Oh ja, die kwam hard aan want ik wil niet siaiaiaai zijn dus ik besloot om een avondje mee uit te gaan - ik had er eigenlijk niet heel veel zin in maar ik had nergens zin in maar soms moet je iets doen wat je niet wilt - en het was een van de beste nachten hier in oz. Mensen veel beter leren kennen en het was gewoon een prachtige avond. Dus nu praat ik, jawel, praat ik met mede staff mensen. Ik ben zo trots.

Daarnaast heb ik een workout gedaan met een personal trainer - want die komt hier een keer per week blijkbaar - en kan ik niet meer normaal van trappen aflopen en normaal naar de wc gaan - maar ik ben blij dat mijn beenspieren nog bestaan. Hurray.

Dus - werken in een hostel is tof. Al leek dat in het begin niet zo, maar ik geef mijn meisjesbrein de schuld. (Maar jongensbreinen kunnen soms ook kortsluiting hebben, daar niet van.) En het leuke is; op gegeven moment ga je dit als een 'thuis' beschouwen en loop je rond in je pyjama, heb je zero carefactor hoe je eruit ziet en begin je koken bijna leuk te vinden.

Bijna.
Maar nog niet helemaal.

(Al ben ik wel heel trots op mijn laatste avondmaaltijd(en) (HA HA HA SNAP JE HEM IK BEN ZO GRAPPIG) want ze waren lekker. Iig, ik vond ze lekker.)

Backpacken 2014: Met-zonder-schoenen-cultuur (Noosa)

22.6.14



Hallo freunden aan de andere kant van de wereld die waarschijnlijk beter weer hebben dan dat ik op dit moment heb,

Na een 17 uur durende bustrip ben ik aangekomen in Noosa, waar ik - denk ik - de laatste twee maanden van mijn bizar leuke reis doorbreng. (Denk ik, want het knaagt ook toch een beetje dat ik Brisbane en Byron dan oversla, dus misschien dat ik er anderhalve maand van maak, maar ik weet het nog niet.)

Aan het eind van Noosa kan ik 'maakt bedden op sneller dan het licht en maakt wc's zo schoon dat het pijn doet aan je ogen' op mijn cv zetten. Mijn plan was om gelijk te vragen naar werk voor 'gratis' nachten en iemand houdt van me want nu staan er 6 mensen op de wachtlijst om de gruwelijke taken uit te voeren. Bovendien had ik een 16 bed dorm room geboekt maar kwam ik op een of andere manier in een 10 bed dorm room uit voor nog minder dan dat ik had gedacht. U gotta love life. However, nu ben ik even kamerloos want ik zou naar kamer 11 (promotie; de staffroom) gaan maar die zit op een of andere manier al vol, mijn baas is gaan shoppen voor de gratiesch BBQ (!) en niemand weet hoe het zit. Paniek. Chaos.

Het regent.

Ondanks dat het leven zo mooi is en ik mensen op me heen heb (#staffffff) voel ik me - misschien heel sneu - een beetje eenzaam. De zoveelste goodbye's deden toch weer een klein beetje pijn en de staff in mijn 'nieuwe' kamer zijn van die kettingrokertjes die van jointjes houden. ("where are you from?" "Holland!" "Oh nice, room 11 is amazing then because we have weeeeed. U gotta love weed since you're a dutchie." Ga weg. Ik ben bang voor weed oke.) Oh, plus dat dit niet 'de plek is om te slapen,' - aldus mijn nieuwe roomies. Ze zijn wel aardig hoor, daar niet van - dus ik ben (enorm) benieuwd of ik het hier 2 maanden volhoud of dat ik na 2 weken 'adios' zeg.

Oh nee, grapje.

Want ik wil gewoon een baantje hier. Noosa is enorm 'chill' incl. de ozzie cultuur om op blote voeten te lopen. VRIJHEID. Dus het is opzoek naar een surfboardje denk ik (ja ja ja!) en een baantje. (In Nederland was ik een geluksvogeltje die niet veel hoefde te doen voor een baantje. Das hier anders, helaas.)

Maar om even terug te komen op mijn eenzaamheid - ik vermaak me prima hier. Geef me een strand en ik ben blij. Ik hoop dat ik de Engelse boys van whitsundays hier weer tegen kom want dat zou leuk zijn.

Ik had niet verwacht dat ik zo veel moeite zou hebben met telkens 'dag' zeggen. Net zoals dat ik niet had verwacht dat ik de structuur in mijn leven zou missen - maar dat doe ik wel degelijk. Daarom is het ook (BIJNA MAAR NOG LANG NIET HELEMAAL) een verademing om even een tijdje op een plek te zijn - ik ga een poging doen om m'n hardloopschoenen weer aan te trekken - om avondeten te koken want de afgelopen paar weken heb ik daar echt een vinger naar opgestoken. Ik haat koken.

Dus ja - ik hoop dat mijn baas - WACHT WACHT spannend nieuws; ik ben dit aan het typen in Peter pans ~ travelagency en er is net een persoon die zegt dat ze een promotiepersoon nodig hebben (#feestjes) en #money money (veel #money money) hey, ik heb misschien een baantje morgenmiddag. - oke, ik hoop dat mijn baas terug is wanneer ik dit logje afheb want mijn benen doen pijn van moeheid (en eerlijk waar; ik heb geen flauw idee waarom.)

kusjes knuffels lebbers en heb een fijn leven

Backpacken 2014: Goon, baby, goon (cairns, great barrier reef, Airlie beach, whitsundays)

19.6.14

Na een heftige workout - backpack en twee andere tassen meesleuren naar de bus die 15 minuten verderop geparkeerd staat - probeer ik hopeloos de laatste episodes van game of thrones te downloaden maar het lukt niet geheel en het is een beetje om te huilen. Dit is een geinige bustrip want ik moet mezelf 17 uur vermaken, proberen te slapen in een of andere awkward positie om vervolgens wakker te worden met vreselijke nekpijn. (Maar ik heb van m'n vorige bustrip geleerd en heb fluffy sokken, muts en slaapzak die het leven hier wat makkelijker maken.) Best of all; wifi in de bus, hoe's die.

However, ik ben op weg naar Noosa; waar ik mijn laatste twee maanden hoop door te brengen. (Ja, je leest het goed, LAATSTE 2 maanden. De tijd gaat te snel.) Hopelijk vul ik deze maanden in met bedden opmaken voor gratis verblijf in het hostel, daarnaast in een restaurantje/strandtentje werken (maar eigenlijk maakt het me allemaal niet uit, zolang ik maar werk heb) en "living the surflife" voor 2 maanden. KLINKT GOED, NIET?

De laatste week ben ik van Darwin naar Cairns gevlogen - een late vlucht met maar 20 mensen die in het vliegtuig rondbewogen (ik had mezelf in het achterste gedeelte geboekt terwijl iedereen voorin zat dus ik had het achterste gedeelte voor mezelf. #yolo!) - de vlucht zelf was geweldig, vliegtuigvoedsel is zo slecht nog niet als backpacker en ik kan me prima vermaken met 'bigbang theory' of dat soort ongein. Het gedeelte na de vlucht was minder grappig - een boze busdriver die met een fijne snauw ("you should've booked you know, it's late you know") pijnlijk duidelijk maakte dat tie niet geheel van zn werk houdt om lastige, luie backpackers af te zetten voor een hostel. Ja hallo - wist ik veel dat ik moest boeken. (Het stond op de site moet ik toegeven, zag ik later.) 

In cairns sliep ik in Gilligans - ik hoef niet uit te leggen wat dit inhoudt aan de mensen die hier zijn geweest ha-ha - waar er twee grote kasten achter de receptie stonden - ze waren chagrijnig en dat was kut. Maar gelukkig kon ik ein-de-lijk m'n bed in duiken, dacht ik. Er was een klein feestje gaande in mijn kamer toen ik binnenliep; ik heb het ze later vergeven want het waren aardige mensen met wie ik uiteindelijk best veel tijd heb doorgebracht.

Ik heb Nemo gezien tijdens mijn duik in great barrier reef ('duik': ik moest de hand vast houden van de 'instructor' en ik voelde me een klein kindje die niet wist hoe ze moest zwemmen. Mijn instructor had leuke dreadlocks dus dat was een pluspunt. Ik snap het overigens wel hoor, maar ik WEET hoe ik moet duiken, ik heb alleen niet dat papiertje. Was wel van plan om te halen in Cairns maar money money money.) Het was alleen Nederlands weer; regen - wolken (ja lach me maar uit, volgens mij is het in Nederland nu pokke mooi weer) waardoor de kleuren niet zo kleurrijk waren als dat ze moesten zijn. 'Moesten.' Zoals ik graag gewild had. Zeg maar.

Verder heb ik in Cairns niet veel gedaan; ik ben niet uit geweest en ik vond het stadje eigenlijk beetje tegenvallen. Ik heb een paar mensen horen zeggen dat dit het mooiste stadje was langs de kust maar BOY YOU'RE WRONG. (Mijn mening, mijn mening.) Het is heel klein; lief en schattig en knuffelbaar maar gewoon klein en een beetje saai. Maar Cairns is ook meer bedoeld voor de uitstapjes naar het regenwoud en watervallen en great barrier reef EN HET UITGAAN NATUURLIJK MAAR DAT HEB IK GEMIST (i dont care tbh) dan om als stad 'mooi' te zijn. VIND IK, voordat ik mensen op hun teentjes trap en vijanden maak.

Na cairns heb ik 10 uur in de bus doorgebracht om vervolgens in Airlie beach de vermoeiende 15 minuten naar mijn hostel te moeten lopen. Leuk hostel - want het is geen hostel. Ha. Het zijn allemaal hutjes rondom een zwembad en een bar en het voelde hier niet awkward om de keuken binnen te lopen dus dan is het altijd goed. Ik heb hier een 'dinnetje uit nieuw-zeeland ontmoet - FEESTJE. Heel random, maar heel leuk. Twee jongens (jongens, ze zijn 25, dus technisch gezien mannen? Maar mannen klinkt zo belachelijk oud. Ik weet het niehieheit) gespot (en ook daadwerkelijk mee gepraat, ze beten niet) die op dezelfde boot zaten naar WHITSUNDAYYYYYS.

Grappig iets; ik kon kiezen uit 3 verschillende soort boten; a) parteeh boot b) adventure boot c) chill out boot. Normaal zou ik voor boot b gaan maar ik was moe dus het was boot c. Maar boot c was eigenlijk ook boot a. En het was hilarisch. 

Voordat ik naar Oz ging had iemand het over 'goon' en ik heb me tot aan Darwin afgevraagd wat Goon nou eigenlijk was. Iedereen had het erover in Nieuw-Zeeland - MAAR IK WEET HET NU JONGENS. Je moet er niet een grote slok van nemen want dan heb je een slechtere tijd dan dat je eigenlijk al hebt met een slok want het is eigenlijk rotzooi.
Hele goedkope rotzooi in een 4 liter zak (de reden dat iedereen het koopt); dus het is ook nog een struggle om het om een of andere manier in je beker te krijgen.  (Het is een soort wijn, maar niet helemaal.)
De mensen op de boot waren briljant; ik denk dat ik in Engeland ga wonen (grapje slecht weer). Haal de post over 4 Engelse jongens voor de geest in Nieuw-Zeeland. Op deze boot zaten ook weer 4 Engelse boys met dezelfde persoonlijkheid alleen dan in een ander lichaam als de andere 4 boys - het was eigenlijk een beetje eng, maar ze hebben humor en dan is alles goed. HEEL VEEL DUITERS waren er weer maar ze spraken (de meeste, de meeste) allemaal redelijk goed Engels voor een Duitser (en dan heb ik het over dat vreselijke accent, Nederlanders hebben ook een vreselijk accent het is om te huilen) dus ik heb 3 hele fijne dagen achter de rug. (Ik laat even achterwegen dat het regende en enorm koud was.) Whitsunday is zo mooi dat je er bijna van kan janken, het zand is zo fijn zodat het voelt alsof je op cocaine loopt (woorden van de guide, niet die van mij) en het water was enorm warm en blauw. Ik heb helaas geen foto's op mijn spiegelreflex want het werd sterrruk afgeraden omdat bijna alle camera's overlijden door het enorm fijne zand. MAAR ik heb wel een paar foto's op mijn oldschool onderwater cameraatje gemaakt dus die zien jullie over 2 maanden. Iets langer. Verder hebben we gesnorkeld, feestjes gevierd en nog meer feestjes gevierd. Plus dat het eten op de boot ook zeer fijn is voor een backpacker die niet kan koken.

Daarna was er nog een afterparty in airlie beach zelf wat ook een geinig feestje was om vervolgens NEDERLAND - AUSTRALIE te kijken wat hiliarisch was - ik heb alleen de eerste helft gezien overigens en ik voel me toch een klein beetje schuldig moet ik toegeven dat ik het niet helemaal heb afgekeken maar ik kon m'n ogen niet meer ophouden. (Helemaal fijn als je om 3 uur s nachts in bed ligt en iemand om 5 uur haar koffer begint in te pakken. #hostelproblems.) Daarvoor hebben we een australische game gekeken waar ik echt HELEMAAL NIKS van snap (het is rugby maar dan anders. De ''bal'' (ja ik weet niet de correcte naam ervoor shame on me) moet van de ene kant naar de andere kant van het veld komen (oh really) en dat moet in vijf 'kansen' gebeuren. Kansen zijn neergegooid worden door de tegenstanders. Fun fun. Not.)

Ik heb wat foto's op instagram gezet dus als je die wilt zien weet je wat je moet doen.
Spater.

Backpacken 2014: 10 kleine visjes die zwemmen in de zee... (Darwin, Alice springs)

11.6.14

.... nee zei moeder, ik ga niet mee,
Ik blijf liever in de boeren sloot
Want in de zee daar zwemmen krokodillen en die bijten je......

Hallo lieve vrienden aan de andere kant van de wereld,

Op dit moment wandel ik rond in Darwin waar de temperatuur 33 graden is - in de schaduw dan. Maar het maakt me allemaal niet heel veel uit want de zon schijnt en dan is alles oke. (Helemaal met het strand aan je voeten, al is dit een bijzonder speciaal strand maar daar kom ik later op terug.)
Op aandringen van lieve ouders EEN HEEL LANG LOGJE, want het is blijkbaar heel lang geleden dat ik mijn laatste logje schreef - en eerlijk is eerlijk, ik heb ook best veel gedaan in de tussentijd.
Na de Great Ocean Road ben ik de volgende dag met het openbaar vervoer (lees: metro) naar het vliegveld gegaan - ik had nog geld op mijn myki (soort ov) pas staan dus dan ga ik echt niet nog een shuttle bus betalen. Backpack in het openbaar vervoer staat gelijk aan een wereldramp. Bijna. Ik sta al met enorme schuldgevoelens in de metro - toevallig in de spitstijd soort van - en  wanneer mensen dan niet geheel meewerken of boze blikken toewerpen wil ik het liefst in een klein hoekje kruipen - maar lichtelijke irritatie omdat mensen niet uit de weg willen als ik de metro uit wil kruipen komt ook voor, incl. Lichtelijke elleboogjes uitdelen om zo uit de metro te kunnen struikelen/vallen/dat soort ongein.

Nadat ik eindelijk het vliegtuig had bereikt - naar Adelaide was gevlogen - mijn backpack had opgehaald - moest ik op een of andere manier bij het hostel komen. Normaal is er dus een bus met het woord 'sky'  er in - skylink, skyline, etc. Die je gewoon voor het hostel afzet want backpackers zijn lui. Alleen op de site van skylink stond dat de bussen niet meer reden oid , dus ja, sta je dan op het vliegveld. Taxi? Das de hoofdprijs. Uiteindelijk was er een bus die me heel lief op de straat had afgezet waar ik moest zijn, alleen ik stond ergens voor huis nummer 3 terwijl ik nummer 220 moest zien te vinden. Was 15 minuutjes lopen dus achja. En grap van de dag; ik had alweer Duitse roomies (waren wel aardig.)

Adelaide zelf is niet heel veel aan. Niet hele grote stad, wel hier en daar gezellige straatjes maar er werd heel veel verbouwd/gebouwd in de stad waardoor het een chaos was. Uiteindelijk heb ik maar de tram gepakt naar Glenelg (JONGENS DRAAI DE NAAM OM - snap je 'm?) waar strand was. Typisch strand'dorpje' - typisch vakantiegevoel.
De reden waarom ik naar Adelaide ben gegaan is omdat ik heel graag naar kangaroo island wou - eiland met enorm veel dieren.

Nadeel van tours is dat je altijd rond 6 uur 's ochtends wordt opgehaald; vandaag de dag was ook zo'n dag, alleen dan met regen. Heel veel regen. En de bus was gevuld met allemaal ouderen (dan heb ik het niet over 30/40 maar over 60/70) en dat was zo de niet de tour die ik geboekt had - dacht ik. Gelukkig stond er op het eiland een busje waar ik mijn tour had geboekt met een geweldig lieve guide op mij te wachten - en op 3 andere mensen. Jawel, je leest het goed, er zaten wel geteld 4 touristen in een half busje + de guide. 2 Andere meisjes - eentje die heel veel  (teveel) nadacht over het leven en die dat graag met ons deelde en een meisje die 2 dagen nonstop postkaarten heeft lopen schrijven. Ik begon me bijna schuldig te voelen dat ik geen postkaarten naar huis verstuur maar toen herinnerde ik de prijzen van een simpel kaartje naar huis sturen en als je dat x 20 doet bewijs van spreken kan je daar ook 2 nachten ergens slapen. Dus dat is mijn excuus jongens. De vierde tourist in de bus was een man van 70 uit Sydney en mompelde en had een accent waar je u tegen zegt dus ik verstond niks van wat hij zei. Probleem; HIJ HOUDT VAN PRATEN. Ik ga er verder niet op in maar het was een klein irritatiepuntje.

Maar he, ik heb kangaroos gezien (veel), seals op het strand (was alsof ik weer in Nieuw-Zeeland was), koala's in de bomen en eh... Mooiste van alles was dat het eten echt geweldig was. En de bedden waar we sliepen - ik heb echt in coma gelegen die nacht.
Na kangaroo island had ik nog 1 dag in adelaide - maar moet toegeven dat ik niet verder was gekomen dan de supermarkt die dag. Daarna ben ik naar Alice Springs gevlogen - vlucht van volgensmij 2 uur - 1500 km. Idioot raar eigenlijk. 'Jongens, ik vlieg even van Limburg naar Friesland, later!' En dat is nog geen eens 2 uur.
However, daar aangekomen had ik nog een halve dag - hostel <-> supermarkt. Mensen lopen op blote voeten in de supermarkt en ontploft haar en - ja.. De volgende dag werd ik om surprise surprise - 6 uur opgehaald om het eerste gedeelte van de safari te doen. 3 Rocks. Eerste was Uluru (dat was eigenlijk de enige die ik echt wou zien), daarna een rock waarvan ik de naam ben vergeten en daarna Kings Gorge.
Uluru was pittig indrukwekkend - alleen al om hem in het echt te zien en niet op de kaarten en foto's op internet. Klein detail; Uluru is ooit in een ver verleden opgevallen, dus je ziet nu de onderkant van de steen. Nice! De steen kon beklommen worden, MAAR iedereen probeert het je af te raden want uluru is een belangrijke/heilige plek voor de aboriginals dus het is asociaal als je de steen wel gaat beklimmen. (Maar stiekem had ik het wel willen doen maar bang voor boze blikken en ik zou me schuldig voelen als ik het wel zou hebnem gedaan -  gelukkig was ik niet de enige die hier zo overdacht - groetjes, 90% van de bus.)
Zonsondergang bekeken met uluru op de achtergrond inclusief een glaasje champagne om het te romantiseren (maar jongens wat was die champagne vies) en een enorm hongerige buik. IK HAD ECHT HEEL VEEL HONGER. Gelukkig gingen we naar het kamp waar je kon kiezen om te swaggen (HAHA nee echt serieus; een slaapzak voor buiten heet een swag) of dat je in een tent wou slapen. Bang voor slangen en spinnen; ik koos voor de tent. Als anderen het overleefden zou ik de volgende nacht wel in een swag slapen want de sterren in the outback zijn echt wauw. (Maar - ik had het de eerste nacht zo koud in de tent dat de tweede nacht ook tentnacht was.) Na de eerste nacht slapen ging de wekker om
5.30
Ja.
5.30
En in de zomer gaat de wekker om 3.30 DUS IK BEN BLIJ DAT IK IN DE WINTER BEN. Sunrise bekeken en toen naar Rock 2 waarvan-ik-de-naam-dus-ben-vergeten. Ik heb hier een wandeling van 7 km gedaan - jongens ik ben zo trots op mezelf - waar je tussen de steen door kon lopen.
Daarna was het weer een halve dag rijden tot kamp 2. Kamp 2 was een geinig kamp; een douche waar het douchehokje uit 3 muren bestond en je tijdens het douchen naar de sterrenhemel kon kijken, vuurtje om het water te verwarmen, ja echt - 1 wc met 3 muren en een doorzichtig gordijntje wat dus geen nut had plus een dikke spin op de muur. (Ik heb zo hard mijn best gedaan om niet naar de wc op het kamp te gaan maar uiteindelijk heb ik maar een denkbeeldige vinger naar de spin gestoken en ben ik naar de wc gegaan, met grote angst, dat wel.) Het kamp zelf stond gewoon in rood zand; midden van de woestijn, middle of nowhere. Best vet! (Maar toch een angst voor slangen en spinnen; maar slangen heb ik de hele weg niet gespot.)
Derde dag - wekker om tada, 5.30 - ben ik naar kings gorge gegaan wat vroeger een koraalrif is geweest  - en heb ik bovenop de gorge gelopen. Daarna weer lange rit terug naar alice (de tour is meer rijden dan dingen doen) waar we 2 nachten sliepen - (dus 1 dag voor jezelf had; niemand heeft toen iets gedaan) - om vervolgens om 6.30 (dat was 'uitslapen') weer opgehaald te worden om van alice naar Darwin te rijden. Meer rijden dan dingen doen; wel hebben we hier geslapen in swags (en echt; ik heb heerlijk geslapen deze 2 nachten) tussen de wallabies die tussen van mensen meepakten - koeien die over je heen liepen - 100000000 sterren hotel. Daarnaast was kamp 2 naast een rivier waar krokodillen in zwommen dus dat was de activiteit van de avond; crocodiles spotten. (Fresh water; die eten geen mensen ;))








#no filter

Nacht slapen in Darwin; waar we naar de nachtmarkt zijn geweest met lekker eten - om vervolgens aan het laatste gedeelte van de safari te beginnen; national parks. Hier keek iedereen het meeste naar uit want er zijn hier zoveel mooie watervallen - waar je ook in kan zwemmen - en ja, ik geef toe;
Het was zo fijn om weer een schoolslag te kunnen doen en een borstcrawl en gewoon weer te zwemmen. (En het water was zo fijn; koud, maar niet klappertanden koud.) De eerste dag hebben we 3 verschillende watervallen gezien - de tweede nacht was meer een 'culturele' dag zoals hij (= de guide) het noemde.

Wat we hebben gedaan? Salt water crocodiles spotten in een klein bootje die gevaarlijk schommelde en ik me afvroeg of de boot zou zinken in het midden van de rivier. En dan ben je dood, want de rivier heeft highest density of crocodiles van de wereld. Het is gewoon zo onwerkelijk; ik bedoel, het gevaarlijkste in Nederland in de grote steden zijn muggen of wespen. Hier zijn het mens etende crocodiles. Uiteindelijk hebben we er 'maar' 4 gespot want het is te warm voor die beesten om in de zon te liggen. Weer een angst erbij, hoera. Je kan me gerust van hoge rotsen laten springen of bungee jumpen of dat soort ongein; maar slangen/spinnen/en nu dus ook deze enge beesten - nee, yuk.
Het meest leuke van alles; ik heb nu meer dan 45 muggenbulten - in 2 dagen. Je stapt 's avonds het busje uit en er zitten gelijk 10 muggen op je. Letterlijk; je ziet een wolk muggen. Ik heb ook echt verschrikkelijk geslapen - wil je levend opgegeten worden door muggen of wil je dood gaan van de hitte in je slaapzak. Ik ben voor de tweede optie gegaan al heeft het niet heel veel uitgemaakt denk ik. Bovendien was de guide en of andere grapjas die zei dat er een spin in onze tent leefde - maar dat hij nu achter de buizen zich verstopt had dus dan kan ik ook niet heel makkelijk een oog dichtdoen. (En ik weet nog steeds niet of hij een grapje maakte of niet.) De laatste dag waren we naar een riviertje gegaan; met een weg alleen voor 4wd alleen de guide dacht YOLO; wij hebben 4 mannen die de bus wel kunnen duwen door het losse zand - het is ook gelukt en het was grappig dus  toen was daar weer een klein paradijsje waar je van rotsen af kon springen en je tussen de fresh water crododiles zwom (en dat is geen grap.)

Nu ben ik Darwin; gisteren hebben we met z'n alleen gegeten en zijn we uitgegaan (tot 00:00 hahaha want iedereen veel om WANT WE MOESTEN OM 5.30 OPSTAAN ELKE DAG) en werd ik wakker met tienduizend andere muggenbulten dus ik heb nu ander anti muggen spul gekocht waar HEAVY DUTY opstaat dus als dat ook niet werkt dan ga ik huilen - hallo, het zijn ondertussen meer dan 50 muggenbulten en ik heb zelfmedelijden. Maar ik zit nu in een hostel wat slechte reviews kreeg op hostelworld maar het is veel goedkoper dan andere hostels (echt belachelijk duur hier; je betaalt 9/10 keer meer dan 30 dollar voor EEN nacht!) Maar het hostel is juist een fijn hostel; PLUS HET BESTE VAN ALLES free upgrade. 8 Bed dorm was overbooked dus nu heb ik lekker een 6 bed dorm met ensuite HELL YEAH. Vanavond zonsondergang bekieken op een van de stranden WAAR JE KAN ZWEMMEN EN DAT IS BIJZONDER want de rest van de stranden ga je dood als je ook maar een voet in het water zet want er leven crodiles in de zee hier. Hoe raar is dat.



(Op het laatste kamp was de bedoeling dat we zonsondergang bekeken ergens maar er was die middag een man uit z'n bootje gesleurd door een krokodil dus er de rangers waren opzoek naar het lichaam. Ze wisten niet zeker of de man met voeten in het water bungelde maar mensen doen hier domme dingen. Zo ook 2 jaar geleden (dacht ik) waren er vrienden die wat op hadden en ze daagden een jongen uit om de rivier over te steken in het water maar halverwege kwam hij een krokodil tegen. Het einde was niet een gelukkig einde - filmpje staat op youtube, heb hem alleen zelf niet gezien.) 
Designed by Lei Lubigan