Backpacken 2014: Weekje Queenstown

30.4.14

Hey hallo daar,

Ik houd nu al een week vol dat ik 'te ziek ben om uit te gaan' wanneer de hostel medewerker die elke avond de bin in mijn dorm komt legen en hij elke avond dezelfde vraagt stelt 'of ik niet uit ga vanavond.' Jawel, elke avond ben ik loner en kijk ik vol zelfmedelijden films - elke avond gaat iedereen uit. Ik heb wel geteld twee bars gezien (een waar ik jawel, bingo heb gespeeld en de andere waar ik kingsday voor een halfuurtje heb gevierd en naar de wc ben gerend wanneer ze paspoort checks gingen uitvoeren.) Ik bedoel, ik snap best dat ik EXTREEM lucky ben dat ik hier in Nieuw-Zeeland rond loop maar echt, 17 is toch wel een van de mindere dingen. Ik wil ook socializen en mensen uitlachen die de vloer toch liever knuffelen. 

Daarnaast hoop ik dat ik ergens een geldboom kan vinden want alles is hier haar-uit-je-hoofd-trekkend duur. Het verpest mijn ""vakantie"" een beetje want mensen doen allemaal geweldige dingen en ik kijk er maar een beetje naar. Maar vandaag, vandaag was anders. Vandaag ben ik wezen canyoningen - jezelf van rotsen gooien zonder dat je dood gaat, is dat niet geweldig. Daarnaast was er een geweldige guide - wel een flirt waar je u tegen zegt - maar geweldig, eentje die niet zo serieus in het leven staat. 
Daarna - ouders ga even zitten in het zonnetje daar waar de zon schijnt aan het strand - zijn we met een grote groep naar de piercingshop gegaan. Daar heb ik toch uiteindelijk die ene piercing gezet die ik toch wel heel graag wou - zie instagram -. Voor dit soort momenten leef je (diepgaand?), toffe piercer, geweldige mensen met wie je de piercing zet en je toe kijkt hoe andere mensen vrijwillig een gat in hun oor laten boren. Maar he, ik ben hier blij mee. 

Queenstown zelf is ook echt geweldig mooi, omgeven door bergen (waar inmiddels een laagje sneeuw op ligt, ik weet niet of ik hier nou zo blij mee ben haha)  (ik hoor net dat het morgen 17 graden hier wordt in plaats van 4-10 graden ik jank van geluk), gelegen aan een heel mooi meer en ja. Het is wel enorm rustig voor een grote stad - er zijn bijna geen kledingwinkels inverhouding met alle eettentjes (maar wel heel gezellig!) Helaas is onze hele groep uit elkaar gevallen want eergisteren zijn er mensen weg gegaan (waarvan ik nooit had verwacht dat ik zou kunnen overleven met hun in een zelfde dorm, stomme vooroordelen) wat pittig kut (eh jammer) is, gisteren zijn er ook geweldige mensen vertrokken waardoor ik nu dus met een paar Nederlandse meisjes over ben (er zijn veel veel veel Nederlanders hier). Ik hoop dat ik 2 mei met de bus weer verder kan maar i ksta op een wachtlijst voor de bus want de bus zit/zat vol (en het is niet eens mijn schuld maar die van hun, maar lesje geleerd; bellen en niet mailen. Jawel, wees trots, ik bel hier, in het Engels, en ik jank er niet eens meer om. Hoe dan?) maar ik wil echt niet langer hier blijven want iedereen is na 2 mei weg. Ik wil eigenlijk heel graag verder naar Australie, NZ is geweldig, maar zo rustig. ZO RUSTIG. Zelfs de 'drukke' steden zijn niet heel druk. (Uitgezonderd auckland en wellington.) JA DAT WAS IK VERGETEN TE MELDEN; ik heb princess Kate gespot. Is dat niet geweldig? 

Daarnaast nog maar 8 dagen, 8 dagen voordat ik 18 ben - niet meer illegaal dingen hoef te onderteken (voor canyoning moest moeders onderteken, gelukkig deden ze het voor een simpele [voornaam van moeders] want ze keken er niet eens naar hahahaah sukkels.) In de meeste hostels moet je volgensmij ook 18 zijn en ik krijg constant de vraag 'en hoe kan het dat jij rondreist in NZ????? Hoe doe je dat?????'  Ik heb ook geen stempel in mijn paspoort, ik wil een stempel :( 

Backpacken 2014: Een klein verhaaltje (queenstown)

23.4.14


Ik ben in Queenstown aangeland - waar ik een week blijf, het gelijk voelt alsof ik hier een lange tijd ga wonen met als gevolg dat mijn tasinhoud nu overal en nergens ligt maar ik wel alles in de wasmachine heb gegooid wat overigens echt belachelijk duur is. Ik voel me altijd zo trots wanneer ik een wasje draai, al was mijn vorige was niet geheel goed uitgepakt (lees: broek in de droger gedaan die niet in de droger kon en tada, je weet het resultaat.)
Queenstown is heel mooi, wel veel kleiner dan verwacht (want het staat bekend als 'drinken-voor-je-leven-stad) maar wel gezellig. Kledingwinkels kennen ze hier bijna niet - zijn allemaal vervangen voor barretjes en restaurantjes en sushibarretjes etc etc.
Ik slaap hier overigens ook in een van de betere hostels; gratiesch avondeten en gratiesch ontbijt. Plus een kamer met ruimte in plaats van 4 stapelbedden en 1 stap loopruimte. (Maar het maakt me verder niet heel veel uit want grappige ervaringen horen erbij toch?) Het is overigens m'n eerste dag in Queenstown (waar we toevallig  ook kingsday vieren) dus ik heb er niet heel veel over te vertellen.
Ik zit inmiddels iets meer dan een week op het zuidereiland - daarvoor had ik Wellington nog bezocht voor 4 dagen en ik denk dat ik de meeste dingen wel heb geschreven in mijn vorige logje. HOEWEL ik dus nieuwe schoenen moest kopen en ik ook heb gevonden uiteindelijk (uiteindelijk, na heel veel straten zonder schoenenwinkels kwam ik later een straat met ALLEEN MAAR schoenenwinkels tegen) en ik soort van de hype probeerde te ontlopen om nikes te kopen in felgekleurde kleurtjes heb ik nu toch dagelijks knal oranje/roze/iets in die richting aan m'n voeten EN ZE LOPEN LEKKER.

Plus dat een 'OH MY GOD YOUR SHOES ARE AMAZING' comment het helemaal afmaakte toen ik op mijn tas wachtte na de ferry ''oversteek'' naar het zuidereiland. De ferry was zoals drie uur zitten in een saai restaurant maar dan opgesloten met fish & chips. (Of kipnuggets - ik ging voor de kipnuggets.) Daarna was het nog een lange rit naar Kaiteriteri - het regende (iets met heftigste storm in 40 jaar) waardoor er overstromingen waren en jawel, grote bomen met wortels en al uit de grond gerukt en voor een extra dramatisch effect werden ze meegesleurd in de rivieren die veel te hoog stonden. Kaiteriteri was in tha middle of nowhere, vlakbij het national park wat echt de moeite waard schijnt te zijn maar ik ben er niet geweest. Het zou de komende paar dagen regenen en ik weiger om in de regen een lange wandeling te gaan maken. Dus het was op naar Westport, plaatsje in the middle of nowhere II - ditmaal met een hele mooie omgeving maar we uitendelijk eindigden met american pie (op videoband) en redelijk vroeg slapen. De volgende ochtend kon ik het niet laten om een surfboard te huren in te gaan surfen - een van de mooiste locaties om te surfen. Het was om te kwijlen. Gruwelijk sterke stroming overigens - conditietraining, maar het was fijn om weer zeewater te happen. We hebben zeehonden gespot (zeehonden = vaak haaien in de buurt dus ik heb met de haaien gezwommen. (Grapje)) CUTEEEEE! Dit was ook overigens de dag dat ik 's ochtends opstond met keelpijn en 's avonds naar bed ging met keelpijn en koorts. In Franz Josef was het helemaal een groot feest maar met pijn en moeite (grapje, het was een mislukt stuiter-ik-heb-zo-veel-zin-in-vandaag-want...) ben ik m'n bed uitgekomen om een glacier te beklimmen. Dacht ik. Nadat we de boots en al aanhadden werd de trip afgelast - too cloudy. Fair enough, zonde van het geld anders. Wel balen want er was geen andere plek meer dezelfde dag (en de kans dat het weer zou worden afgelast was groot) en de volgende dag was het zelfde verhaaltje.dan heb je de optie om te blijven voor een paar dagen en je groep te verlaten of door te gaan en veel geld te besparen en bij de groep te blijven. Ik koos overduidelijk voor optie II - ben die avond nog wel naar the hot water pools gegaan WAT GEWELDIG WAS WANT RELAXEN WANT ZWAAR BACKPACKERSLEVEN. 

Na Franz Josef komt Wanaka - Queenstown maar dan een stuk rustiger. Te rustig. Er zijn twee soorten 'rust.'  a) Je staat alleen op een glacier en hebt een 'I rule the world' gevoel en b) je loopt door een stad op een vrijdag avond en de bar is leeg en de stad is leeg en je voelt je leeg. Wanaka is geval B. Het is echt een prachtige stad (ik bedoel, omgeving) maar het is er vervelend rustig en ik kan daar nooit echt heel goed tegen. 'S avonds ben ik wel illegaal naar de bar gegaan en het was echt een geweldige avond (maar bizar, te bizar om het te herhalen) om de ochtend daarna naar Queenstown te rijden via puzzleworld. Dat waren de beste $15 die ik heb uitgegeven hier in New Zealand.

Mindfucks everywhere. Vervolgens of naar het centrum van tha bungyjumps EN JONGENS DIT DOET ZO'N PIJN, iedereen doet de bungy - ik snap echt niet waar ze het geld vandaan halen. Ik wil mezelf zo graag van een 143 meter hoog platform gooien en niet dood gaan. Maar het voelt net zoals al je geld van een flat gooien in de zee met haaien want het is zo duur. Ik stond in de rij om het te doen - toen weer niet - wel en uiteindelijk ben ik maar gefrustreerd weggerend want ik wil ook graag nog kunnen overleven in Australie en daar leuke dingen doen. De pijn is zo groot. Iedereen praat ook nog steeds over de skydive OMG IT WAS SO AMAZING U SHOULD DO IT ANOUK - ja is goed als jij betaalt. (tip; als je denkt dat je genoeg geld hebt om op reis te gaan, spaar het dubbele, en dan nog een keer het dubbele en daarvan ook het dubbele om alles te kunnen doen wat je ook daadwerkelijk wilt doen.) Dus ik ga morgen mensen spotten hoe mensen zichzelf van een platform werpen en net niet dood gaan. 

De groep met wie ik reis word steeds leuker, je leert ook steeds meer mensen kennen en vooroordelen blijken uiteindelijk toch niet te kloppen. 
(Nu ga ik heel sneu de nieuwste game of thrones episodes kijken en hopen dat mijn koorts morgen weg is want het begint te irrriiteeeeren)


(on top of mount doom!)

Backpacken 2014: Land of mordor!

16.4.14



Vandaag de dag (stiekem eergisteren denk ik) ging de wekker om 4.30 - vrijwillige keuze dit keer omdat we ein-de-lijk in Taupo waren aangeland en we de tongarirocrossing konden doen. (En aangezien we nu in de herfst zitten en de crossing regelmatig wordt gecanceld ivm slecht weer was het toch een klein vreugdedansje waard zodat ik niet nog een maand moest wachten voordat ik weer in Taupo was beland en dan maar moet afwachten wanneer de crossing doorgaat). Gelukkig besloten mijn mede dorm genoten ook de crossing te doen zodat ik me niet schuldig hoefde te voelen dat ik met veel kabel de stapelbedden in het donker afdonder want dat is een van mijn sterkere punten. De dag daarvoor hadden we al $65 moeten afstaan aan vervoer naar het begin van de wandeling (dit was een groot punt WANT 65 DOLLAR) dus om 5.30 zaten we met z'n allen (denk rond de 20 man van de 40 die in kiwibus zaten) in een klein busje opweg naar de wandeling. 19,4 KM, 8 uur in totaal lopen - MAAR daar zat nog niet mount Doom bij, want dat was optioneel. (Als er geen belletje gaat rinkelen bij mount Doom, schaam je en ga het google'n.) De eerste kilometers gingen verbazingwekkend snel en waar er stond dat we ergens 3 uur over zouden doen waren we er al binnen 1,5 uur - feest. Maar toen kwam the devil(s?) Stairs, ik denk dat het voorzich spreekt dat het zweten was en je liters water achter elkaar naar binnen giet. Nadat we de stairs hadden overleefd was de keuze daar; mount doom erbij of gewoon verder lopen. Tijdens de stairs had ik besloten dat ik het maar niet ging doen want half dood maar toen ik eenmaal boven was moest en zou ik die mount doom beklimmen, alleen al om te kunnen zeggen dat ik hem heb beklommen. DAT KAN IK NU ZEGGEN JA.

Ze zeiden er niet bij dat mount doen beklimmen gelijk stond aan een suicide mission want 1. Het was lopen in zand, zoals hardlopen op het strand 2. Maar dan helling op 3. Met weg glijende stenen 4. En wanneer die je hoofd raakten er een helicopter langs kon komen (en dat was geen grapje zeiden ze) 5. Je je kapot zweet maar ondertussen in de wolken loopt 6. En je kuiten en je benen en je rug en je alles begint te voelen 7. En de terug weg naar beneden vallen, opstaan en weer doorgaan. Als je mij op de daling naar beneden zou vragen of dat het waard was om te klimmen was mijn antwoord NEE NEE NEE NEE. Maar nu ik dit typ heb ik toch wel een trots momentje. IK HEB MOUNT DOOM BEKLOMMEN EN OVERLEEFD. Jawel. Maar na de zelfmoordmissie kwamen nog 6 lange uren (maar sommige ook wel ineens heel snel) met helling op, helling af, helling op, helling af. De groene meren die waren niet heel groen, de groene meren waren zelfs niet te zien want we liepen in de wolken, inclusief regen. Maar het was het toch wel waard - niet dat ik de hele wandeling nog een keer ga doen want mijn conditie is toch wel lichtelijk verminderd in de afgelopen twee maanden. Bummer.
Maar he, ik heb door land of mordor gelopen, en het met een beetje fantasie kon je inbeelden dat de wolken toch echt damp was afkomstig van een actieve vulkaan. Spannend!

De dag daarna (of de dag daarna ik heb werkelijk waar geen flauw idee meer) zijn we naar river valley gegaan; is niet in the lonely planet te vinden en je moet er alleen heen gaan als je je ouders of vrienden zat bent, misschien de hele wereld zat bent en je je kapot wilt zuipen tussen de paarden, rivieren en fluitende vogeltjes. De gasten die daar werken zijn ook volgens mij zo van de wereld afgezonderd dat ze hun haar maar lang laten groeien en ze elke avond naar de alcohol grijpen want yolo. (Het is zo afgelegen dat ze niet eens naar je ID vragen, ha ha.) Het is ook wel een leuke plek om je busgenoten te leren kennen op bijzondere wijze wanneer ze niet meer recht kunnen lopen en leuke onzin uitkramen. Vervolgens om met zijn allen in een dorm te kruipen waar je met 16 mensen slaapt in EEN bed, alle matrassen waren naast elkaar gelegd dus tada, een groot bed. (Maar ik had twee matrassen is dat niet geweldig?). De douches waren ook grappig want ze wand tussen de douches kwam bij mij maar tot mijn nek en het voelde awkward. Plus dat er twee grote spinnen naast me heen en weer liepen (nee, ze zaten niet stil op hun plek zoals normale spinnen, ze waren actief.) Na deze aparte ervaring sprongen we weer in de bus naar Wellington waar ik nu verblijf. In een van de kleinste dormrooms die ik ooit ben tegen gekomen. En dit keer bovenin slapen is juist positief aangezien je niet eens in je bed rechtop kan zitten wanneer je beneden slaapt zonder je hoofd te stoten.

Morgen is het shoppingtime want we gaan de winter in; hier en daar wat nieuwe kleren maar vooral nieuwe schoenen. Mijn wandelschoenen heb ik de bin in gegooid want ze waren te klein en na  8 uur lopen kon ik die schoenen niet meer aanzien/aanhebben dus weg ermee. Daarnaast ontdekte ik ook dat mijn allstars het begeven want er zit een gat in mijn schoen. Lucky me. Trouwens; vandaag heb ik sperzibonen gegeten met gebakken aardappeltjes en een hamburg, ZO TROTS, geen pasta, maar gewoon hollands voedsel (het is ook dat ik opeens sperzibonen begin te waarderen) en nog beter nieuws; ik heb vandaag m'n eerste wasje gedraaid. Ik voel me zo volwassen (bijna, want ik kan de verdomde bars niet inkomen dus ik kan niet socializen met mensen want dat gebeurt 9 van de 10 keer 's avonds en dat is toch nog wel even janken, maar nog 3 weken. 3 Weken is niks toch?) Ik denk dat ik morgenavond richting de bios ga want iedereen gaat altijd rond 21:00 naar de bar hier om heel veel geld uit te geven (pluspunt; ik bespaar zoveel geld!) En wat ik dan doe? Boek lezen. Leuk. En ik wil toch heel graag een film zien die nu in de bios draait dus problem solved. Verder ga ik naar een museum (gratiesch) wat de moeite waard schijnt te zijn (#cultuurbewustbezig) en ik ga denk ik ook toch nog even geeken bij een soort museum waar de orks etc. In LOTR zijn gefabriceerd als de prijs oke is (ik laat dit vallen onder

#studentjediezichzelfvoorbereidopstudieenzoveelmogelijkkenniswilopdoen.) Verder heb ik 2 weken geen cola gedronken (water, water, water, en af en toe melk), heb ik eergisteren weer voor het eerst vlees gegeten, heb ik vandaag yoghurt gekocht met muesli want ik blijf hier 3 nachten dus het is oke om dat te doen en heb ik eergisteren ook voor het eerst snoep gekocht - maar ik heb het niet eens gemist. Sick. En ja, ik kan er niks anders van maken dat ik best vaak met een grijns in de bus zit WANT HALLO, DIT IS NIEUW-ZEELAND WTF.
Groetjes een bijna 18 jarig meisje die haar eerste wasje vandaag heeft gedaan.

Backpacken 2014: Journey to the center of the earth

10.4.14

Kia Ora!

Je loopt naar het strand, kiest een plekje uit waar het een beetje warm voelt, neemt een schep mee en graaft een gat (of je laat sterke mannen dit doen, ook een goede optie) en voila, je gratis jacuzzi incl. Een uitzicht waar je u tegen zegt. - Hot water beach. Eerder de dag zijn we naar cathedral cove gelopen (wat eigenlijk best een pittige workout was) waar je ook een prettig uitzicht had. In hot water beach sliepen we niet in een hostel maar in een echt vakantiepark - al waren de stapbedden die af en toe als evenwicht balken dienen ook hier niet te omzeilen (ze laten je schuldig voelen wanneer je je omdraait in je slaap want het voelt als een halve aardbeving) maar ik heb hier wel voor het eerst de gezamelijke keuken gezien. Ik heb deze altijd weten te omzeilen omdat ik eigenlijk telkens in slaap was gevallen rond etenstijd en rond 10 dan weer wakker werd; te veel moeite om een blikje soep in de magnetron te zetten. (Maar he, ik vind het allemaal niet zo'n groot probleem want het is goedkoop en ik ontwijk awkward situaties met mijn zero kook skills en ik heb hier echt nooit honger. Het lijkt wel alsof alles hier omgedraaid is ey.) Maar hier heb ik dus wel mijn blikje soep in de magnetron gezet nadat ik er eindelijk was achter gekomen hoe de magnetron eigenlijk werkte (maar ik heb de erwten op een of andere manier aan het knallen gekregen, vraag me niet hoe.) De soep was eigenlijk best goed voor soep-uit-blik. 

Maar toen was het opeens vandaag en vandaag zou ik naar waitomo gaan waar de famous glowworm caves zich bevinden. Vijf ribben uit mijn lijf maar het was zo de moeite waard; vijf uur durende tour met een beetje caving (tegen de waterval op klimmen is ook iets geinigs), drijven in rubberen banden onder de glowworms (als je het over iets magisch hebt), abseilen 35 meter hoogte in een diep gat waar je werkelijk niks in ziet (gevalletje 'Journey to the Center of the Earth' filmgvoel) en met een kabelbaan een grot in vliegen waar je weer (maar zo niet erg) wordt omgeven met glowworms. Ondertussen picknick je rustig 65 meter onder de grond met warme chocolademelk en een mueslireep en later warme orangejuice (maar dat was echt. Niet. Te. Drinken, ik krijg er nu nog kotsneigingen van als ik er aan denk) met chocola. De tour zou niet compleet zijn zonder Britse hysterische meisjes die het koude water niet in wouden springen - want het is koud. Maar al zou deze tour 10 ribben uit je lijf rukken, om een of andere speciale reden is dit het toch waard. We zijn uiteindelijk in een hostel beland waar de dormrooms vol zaten en we doublerooms voor dezelfde prijs toch aangeboden kregen EN GEEN STAPELBED. 

Morgen is het hobbiton dag en dan laat ik de tourist in mij helemaal los en kom ik met een shitload aan foto's weer thuis DIE IK ZO SNEL MOGELIJK WEL OOK ONLINE HIER ZET. 

(En vanaf nu heb ik ook echt geen wifi meer dus ciao)


(Charming Right?)


Backpacken 2014: Best een fijn leven hier.

8.4.14




Hello team!
Na 2 nachten overleefd te hebben in Auckland ben ik op de KIWI bus gestapt richting Paihia - lees: zon, zee, strand. Het is een plaats die op geen enkele foto tot zijn recht kan komen want het was gewoon bijna te mooi voor je ogen. Het had iets weg van een tropisch eiland. (En hoe graag ik toch jaloersmakende foto's met jullie wil delen, gaat nie lukken nie, sorry!) Ik ben daar 3 dagen gebleven en heb mijn eerste bikinilijntjes gespot! (Ook wel wat verbrand hier en daar, ssht) Ben naar cape reinga geweest waar de tasman sea de pacific ocean elkaar meeten - dit stond overigens op mijn bucketlist maar ik wist niet dat het in Nieuw-Zeeland was. Research Anouk, research!

De kiwi bus bestaat eigenlijk alleen maar uit "" jongeren "" + de busdriver. Je merkt het verschil bijna niet tussen 18 en 26 jaar bewijs van spreken, happy me! Ik heb toch maar verteld met pijn in het hart dat ik nog 17 ben, maar dat ik jarig ben in mei dus dat ik heb beloofd dat ik dan wél een drankje mee ga doen (want tot nu ben ik omgeven door typische UK-ers die elke avond een dansje doen en een drankje doen. Exclusief de fake tan en de wimpers, want ja echt, er ging een boekje open over het gedrag in Engeland qua uitgaan betreft) in plaats van elke avond mijn bed vroeg in te duiken (mijn slaapritme staat nog letterlijk op zijn kop - grapje, overdreven. Maar ik word altijd wakker rond 6.00 's ochtends en wat moet je dan doen zonder andere wakker te maken?)

Mijn mobiel heeft het overigens begeven, maar dan ook echt. Ouders in de stress - MAAR IK LEEF NOG! Sponsors voor een nieuwe mobiel? Ik neem koekjes voor je mee! (Nee grapje maar het is wel een beetje jammer) 3G is hier integenstelling tot eten (al leef ik tot nu toe best goedkoop, deze dag niet meegeteld) gruwelijk goedkoop. Ik bedoel, voor 16 dollar (x0,65=iets meer dan 10 euro denk ik?) Heb je 500 MB, onbeperkt sms-en en 100 belminuten voor. Daar betaal je in nederland al snel meer dan 20 euro voor. Ik ben overigens heel auckland doorgelopen om gratiesch wifi te hebben want ALLE hostels zijn zo sneu dat je er voor moet betalen. Ik zit nu overigens in NOMADS voor een nachtje - zoveel beter dan BASE dat ik wel kan janken van frustratie dat ik niet mijn eerste twee nachten hier heb geslapen want dan zou Auckland al een zoveel betere impressie hebben achtergelaten dan nu. Hoewel, als je nu een backpacker vraagt wat ze van Auckland vinden dan is het antwoord altijd ' meh '. "Well, that is the point, no one wants to wait for you in Auckland."
Maar ik heb onwijs veel zin in de glowworm caves (google het even voor jaloersmakende beelden) en ik denk dat ik de nerd/geek/whatever in me los laat in hobbiton want JONGENS HET IS HOBBITON. Verder heb ik niet echt een plan wat ik precies ga doen (want rekeninghouden met geld moet helaas ook nog) maar ik ga ook naar de glacier wat ik onwijs tof vind! En minder dan een maand jongens, dan ben ik volwassen. (Maar dat mag eventueel tussen haakjes geplaatst worden, if you wish.)
If you don't mind, ik ga een $1 pizza slice halen.
Lebber,

Backpacken 2014: Cheers?

4.4.14



Na een lange reis waar ik al een eerste hobbit heb gespot (lees: kleine man met grote oren, grote neus en hele grote voeten in verhouding die hij accentueert door lelijke newton sportschoenen die echt pijn doen aan je ogen) en eigenlijk illegaal nu in Nieuw-Zeeland rondloop (een formulier moesten we in het vliegtuig invullen wat er in onze tas zat etc. etc. en bij mij kon dit alleen ondertekend worden door een ouder want nog 17. Maar ze hebben uiteindelijk niet eens naar ijn leeftijd gekeken dus yolo) ben ik nu in BASE hostel (overigens verrassend snel gevonden voor mijn doen) waar ik zo m'n bed in duik (iets met jetlag en dat voelt nog als understatement) nadat ik een dag in Auckland heb rondgeslenterd. Auckland is Japan II inclusief de kawaii meisjes. Gelukkig zit er ook een starbucks tegen over mijn hostel waar ik toch nog even heb gebuurt in de hoop op gratiesch wifi (je bent nederlander of je bent het niet) maar het liep niet helemaal soepel waardoor ik toch maar een dagkaart heb gekocht in het hostel. Eens maar nooit meer. Overigens is wifi niet eens zo heel duur in verhouding met sla. JA SLA. Dat is hier 5 dollar. Of tomaten, brood is overigens ook echt belachelijk duur. Dus voornu loop ik nog met appels en mandarijnen en voor vanavond soep (of niet want echt geen honger.) Het base hostel is overigens gigantisch (12 verdiepingen) en ook is dit een eens maar nooit meer ervaring. Leuk om mee te maken, maar geef mij een iets kleiner hostel.

Ik kwam overigens belachelijk makkelijk de douane door in Auckland (maar misschien ligt dat omdat ik samen met een ander meisje was en we er zo onschuldig uitzagen). De douane in Nederland was ook grappig want er stond een grote beer (inclusief ader op voorhoofd) waarvan ik had verwacht dat hij zou bijten maar dankzij mijn tumbler die ik van mijn starbucksmatties had gekregen werd hij nieuwsgierig naar wat ik ging doen. Hij was zo aardig dat het misschien wel onder douaneflirt kan worden geplaats (maar net niet, want het was geen flirt.)
Morgen word ik al om 7:00 opgehaald voor le bustrip en ik hoop echt dat  de anderen niet wakker worden van mij wekker. Grootste angst. Mijn binnenkomst was ook een lichtelijke hel want alles moet met pasjes. Zelfs de lift. Ik heb een kwartier in de lift gestaan om uit te vogelen hoe mijn pasje moest om vervolgens hetzelfde te flikken bij mijn dorm. (Nu ik morgen weg ga weet ik wel hoe dat pasje moet, volgens mij). Maar 7 van de 8 bedden waren bezet dus het was een kwestie van bed 8 zoeken wat nog best lastig was. En omdat de idioot beneden mij een handdoek over het trappetje had gehangen waardoor ik het trappetje niet zag en ik een noodplan moest uitvoeren want ik dacht dat ik zo toch echt het stapelbed op moest klimmen was ook regelrechte ramp. Ik zit overigens met allemaal Duiters, wat best grappig is omdat ik alles wel redelijk kan volgen (trots momentje jongens) - ze zijn allemaal zo uitbundig EN DAT BEN IK NIET ik voel me altijd zo awkward. :')
En om er bij te horen zegmaar zoveel mogelijk cheers in een zin, zijn ze dol op.

Backpacken 2014: Taupo! (Hobbinton)

2.4.14



Verdomme jongens, ik voelde het vanochtend al dat ik vanavond wel een poging wou doen om een keer echt te communiceren met de mede mens in plaats van mijn mond 24/7 dicht te houden en in elkaar te krimpen wanneer iemand al slechts een paar seconden te lang naar mij kijkt (voor mijn gevoel dan he, waarschijnlijk beeld ik het me allemaal in.) De groep engelse zijn gebleven in Rotorua (= een stad die echt echt echt echt heerlijk ruikt. Not. Zwavel it is) en (VIND IK) fijn en nu zijn er echt heel veel leuke mensen overgebleven en ben ik weer mensen eerder tegen gekomen. Dus ik dacht EEN AVONDJE BAR IS LEUK maar bummah. (17 is geen 18 en ze zijn strenger dan in nl) Er is hier ook een bepaald persoon en een bepaald persoon lijkt zo erg op iemand in Nederland dat ik er echt gek van word. Uiterlijk, gedrag, alles. (Maar gelukkig zijn beide personen leuk dus no worries, alleen verwarrend.)

Gisteren ben ik naar Hobbiton geweest en het was leuk om het gezien te hebben maar het viel tegen. Ik bedoel de prijs was $90 (ongeveer 60 euro) voor een twee uur durende tour maar het was meer wandelen door de tuin en niet horen wat de guide zei (als je het over slechte humor hebt, holy shit), het was allemaal snel snel snel - het biertje (ik denk overigens niet dat er alcohol in zat want ze vroegen niet om ID) wat hobbits drinken moest binnen 5 minuten op IK KAN ZO SNEL GEEN BIER DRINKEN OKE en toen was de tour over. Maar ik heb de tourist uitgehangen en vele foto's gemaakt, voor het eerst sinds eeuwen gevraagd of iemand van mij een foto wilt maken (weet je hoe awkward dat is, lachen naar de camera die door een soort onbekende wordt vast gehouden. Ja, je ziet mijn ongemakkelijkheid ook terug op de foto's. Maar he, ik heb bewijs dat ik er ben geweest, dat was mijn doel) en tienduizend van anderen gemaakt voor een hobbithole. En het regende. (Maar toen we eenmaal in de bus naar het hostel zaten; jawel, DE ZON BESLOOT OM TEVOORSCHIJN TE KOMEN DANKJEWEL)

Vandaag was de kans om te skydiven in Taupo, een natuurpark te bezoeken of om in een soort skelters naar beneden te racen. En wat ik heb gedaan? Op zoek naar gratis wifi waar ik uiteindelijk alleen maar apps heb gedownload (want nieuwe mobiel jongens, ik ben eindelijk door de fase heen dat ik hem tegen de muur wou gooien en me af vroeg wat ik nou weer had gekocht, maar he, ik heb geen typvertraging meer wat echt geweldig is, ik kan er alleen niet mee typen (maar ik heb de hoop nog niet opgegeven dat ik ooit wel kan typen) en twee uur heb niks gedaan.) Want niks is gratis. NIKS NIKS NIKS. Ik bedoel, morgen ga ik een wandeling van 19,4 km maken (HAHA dit is geen grapje, ik ga acht uur wandelen, jawel) en dan denk je ' oh wandeling is gratis! ' oh boy so wrong. $65 Voor een facking wandeling omdat je nog naar bestemming moet komen. Evenals de glacier op het andere eiland; $65 voor een simpele hike (maar die kan je uitbreiden naar $300 dollar en nog wat meer als je met een helicopter op het puntje wilt worden afgezet om vervolgens naar beneden te klimmen).

Op de terug weg denk ik dat ik even in Taupo blijf hangen want je kan hier werken voor overnachting dus dat is twee weken flink geld besparen (en ze doen hier echt niet moeilijk over je soort visum. Fijn ey.) Dus ik hoop dat ik snel 18 word. (Grapje, minder dan een maand, is dat niet fijn)
Taupo zelf is ook wel leuk opzich. Behalve dan de verhalen van iedereen die een skydive heeft gedaan IK WIL OOK maar het is $300 dollar waar halen ze al het geld vandaan (heel veel mensen doen ALLES. En alles is zo duur.) Maar ik ga nu met vol zelfmedelijden in een hoekje kruipen omdat ik de bar verdomme niet in kan komen en toch maar ga proberen te slapen aangezien ik morgen om 5.30 (ja 's ochtends ja) fris en fruitig buiten moet klaar staan voor de wandeling.
(Misschien komt dit logje heel negatief over maar dat valt wel mee. Het betekent in ieder geval dat ik mijn muur voor mensen een beetje aan het afbreken ben want mijn 'kat-uit-de-boom-kijk-houding' begint me echt te irriteren. Maar een ander pluspuntje is dat ik een mobieltje heb dus ik ben weer bereikbaar mocht je me om een of andere reden nodig hebben.) See yah! (Ik blog te veel voor iemand die op reis is/op vakantie is maar ik ben te lui om alles op te schrijven, pijnlijke handen.) (Oh en check instagram voor mijn hobbiton bewijs en een haku waterfalls foto want het water was zo bijzonder blauw u need to see.)





backpacken 2014: Morgen

1.4.14



Ha stalkers,

Met een beetje een gevoel van "jongens ik droom" ben ik begonnen om mijn eerste echte officiële logje te typen. Op dit moment kan ik de ongemakkelijkheid van eerste logje toch niet omzeilen - met deze blog heb ik mijn anonimiteit ergens op het vliegtuig gezet (ha-ha u so funny) en lezen er hier nu ook bekenden mee en ik weet niet zo goed wat ik er mee moet. Ik bedoel, op deze blog komen echt niet dé tips te staan die je echt toch een keer moet gezien hebben in je leven en wat dé perfecte maaltijden zijn voor op reis want dat is saai. Bovendien kan ik niet koken en is het een euforisch moment wanneer een magnetronmaaltijd niet aangebrand op mijn bord te recht komt. (Dus het is een grappig experiment hoe ik deze komende vijf maanden ga overleven wat betreft voedsel.) Ik kan niet meer ongegeneerd kinderachtige zeiklogjes over first world problems publiceren want mensen hebben (onbewust) vooroordelen - ontken het maar niet. (Maar toch komen de first world problem logjes toch wel online. Ja.)
Maar oké, jullie moeten nog een paar maanden door werken of nog een paar maanden op school doorbrengen terwijl ik rond dans aan de andere kant van de wereld (jongens er zit een dunkin' donuts tegenover mijn hostel in Auckland ik ben zo benieuwd) dus ik besloot een stukje Nieuw-Zeeland en Australië naar Nederland te halen door middel van het computerbeeldscherm. (Grapje, puur om lichtelijke jaloezie te wekken.) (Maar ik vind het hartstikke leuk dat jullie mee willen lezen, laat je niet afschrikken.)

Ik weet overigens niet hoe vaak ik kan (en wil) posten maar dat zien jullie vanzelf. Voor de meeste kiekjes kan je terecht op mijn instagram denk ik, maar ik probeer hier de betere kwaliteit foto's zo af en toe tussendoor te droppen. Morgen om 12:00 stap ik op het vliegveld om 24 uur met mezelf door te moeten brengen - hopelijk niet naast een vrouw die eigenlijk twee stoelen nodig heeft of krijsende bengels die achter tegen mijn stoel aan het rammen zijn.

(En voor mijn oude trouwe volgers; ik kon toch nog niet helemaal afscheid nemen van mijn oude blogje, as you can see.)

Später, 
Designed by Lei Lubigan