LEKKER NAAKT LEKKER BLOOT SOMS WILDE IK DOOD #1

19.1.19



Mijn vriend dacht dat ik met deze titel naar de porno-industrie verwees maar nee. Ik geef mijn ziel aan het internet en daarmee aan de hel maar het leek me leuk om mijn leven van de afgelopen jaren te analyseren en nu zelfs mijn schoonouders weten dat ik dagelijks een pilletje pop voor wat geluk, kan het net zo goed op het internet. Onder het mom, yolo (en taboes verbreken, is ook belangrijk).

Onderwerp? Dysthymie. Heh wat? Op het world wide web (altijd betrouwbaar) wordt het als 'lichtere'/chronische depressie omschreven, je bent gewoon altijd somber (meer dan 2 jaar lang, met af en toe een periode dat het beter gaat maar dit duurt nooit langer dan 2 maanden). Het is alsof je een mega donkere zonnebril op hebt, ALTIJD. So much fun <3 <3 <3.

Het voordeel van al lang bloggen, is dat ik gewoon mijn leven ooit op het internet heb gegooid waarin ik beschreef dat ik snoozen naar next level bracht door niet één, nein, drie uur te snoozen. Dat ik na stagedagen mezelf vaak op m'n gekleurde kleed in foetushouding positioneerde om er vervolgens niet vanaf te komen omdat mijn energie spoorloos verdwenen was, of het vlekje op het plafond dat de stukadoors genadeloos hebben verpest eindeloos kon bestuderen. 
Dagen met zoveel onrust dat alleen de gehele dag series kijken op netflix haalbaar was en ik alleen maar m'n koffers wilde pakken om ergens, net zo dramatisch als in alle cliché films, opnieuw te beginnen. Het liefste in Frankrijk, het was alleen dat ik geen Frans kon en stiekem ook wel wetend dat je jezelf mee neemt. Ik bedoel, als zelfs de meest fantastische week van het jaar (wintersport) tergend is om door te komen dan gaat al het andere ook niet echt gelijk het probleem oplossen. 
Dat ik vaak met tranen in over m'n wangen in de metro stond omdat ik niet wist wat ik mezelf aan moest, wanneer ik zin had om iets te schrijven 50 keer de eerste zin kon schrijven om het vervolgens maar op te geven. Als ik het gevoel een kleur kon geven was het grijs. Het was niets, het was leeg en grauw en ik haatte het. Ik haatte de wereld, voor het feit dat ik verplicht mee moe(s)t doen in de maatschappij omdat er zonder geld niet te overleven is, een stomme verplichting waar je aan moet voldoen ook al ben je ongevraagd op de wereld gezet, het maakte me boos en naast me neerleggen? Hoe moet dat? 



Ken je dat gevoel wanneer je tyfus veel trek hebt en je staat in de supermarkt en alles koopt waar je zin in hebt? Haha, ja dat kende ik niet meer. Ik kon 15 minuten naar een verpakking staren om vervolgens door te lopen en mezelf een schouderklopje kon geven als ik iets mee naar huis had genomen. Ik heb in die tijd veel andijviestamppot gemaakt als comfortfood (dat is het nog steeds ja. Geen hamburgers, non, stamppot) of havermoutpap als avondeten gegeten. 

Het grappige is dat dit tot 4 maanden geleden jaar in, jaar uit zo is doorgegaan, met soms wat momenten die gelijk staan aan kruipen door mordor (LOTR, ken je classics) en soms wat positieve piekjes wanneer ik nieuwe schoenen aan m'n voeten had (en het leek alsof ik de wereld weer aan kon). 
Maar door dagelijks een (écht heel erg ranzig) pilletje te slikken wil ik opeens wel de wekker vroeg zetten, vrijwillig, omdat ik anders niet genoeg uren in een dag heb - maar hier gooi ik een cliffhanger in want dit is voor een volgende keer. 

(Alle foto's zijn gemaakt toen ik op de kunstacademie zat, en me kut voelde. Dus ja 1 + 1 = 100 aka kneiter depressieve foto's om de juiste sfeer in dit artikel te matchen (grapje))

Ik post dit alleen maar om jullie jaloers te maken

12.1.19



Het is raar maar ik kan sinds dit jaar de winter wel waarderen (al is het wel een hele saaie winter). De frisse, snijdende lucht die je inademt waardoor het lijkt alsof je extra wakker wordt geschut. De donkere avonden met kaarsjes. De bergen maken het echter helemaal feest en weet je waar ik héél toevallig was afgelopen week? JUIST, DE BERGEN. GOED GERADEN! In Frankrijk (♡♡♡♡♡), La Plagne, om precies te zijn. Zaten we in een typisch Frans hotel? Nein, Engelser dan Engels kan bijna niet. Vond dat wel een beetje jammer maar afgezien het harde bed was het een prima hotel. Nog leuker was de omgeving want in 1 minuut stonden we op de piste en bij de lift dus ik was een gelukkig mens. De zon scheen, de lucht was blauw, wintersport, ik hou van jou. Had spontaan geen zin meer in het afstuderen.





Mijn vriend had de voorkeur voor Oostenrijk en eigenlijk was de deal dat we ook daar naartoe zouden gaan, maar gezien ik een skirre student ben en Oostenrijk toch over het algemeen wat duurder is, is het toch Frankrijk geworden. Betere keuze hebben we niet kunnen maken gezien Oostenrijk nauwelijks te vinden is onder die berg sneeuw. Was m'n vriend trouwens ook regelmatig in dit onopvallende skipak.


Dus ja, ik was op wintersport. Ik heb er eigenlijk niet zo heel veel bijzonders over te melden, behalve dat ik iedereen even jaloers wilde maken. Op de verse poedersneeuw, zachte vallen (in tegenstelling tot vorig jaar zien mijn benen er nu vrij normaal uit), slagroom met een beetje chocolademelk, crêpes, prachtige uitzichten (so pretty I think I might cry), de Franse taal, de croissantjes, de besneeuwde bomen, de wind als je naar beneden zoeft, het geluid dat je board maakt wanneer je naar beneden glijdt, het gekraak van de sneeuw als je er overheen loopt, zelfs de spierpijn die je na een intensieve dag hebt en het rozige gevoel van de hele dag buiten te zijn geweest.

Wintersport staat gelijk aan geluk.


Ik wil het geen voornemens noemen maar dat zijn het wel

1.1.19



In de laatste maanden van 2018 is mijn leven van 24/7 bankhangen-ik-heb-nergens-zin-in naar 'er zijn te weinig uren in een dag' gegaan. Ik begon weer dingen te missen die ik voorheen altijd deed, begon weer met sporten en hark weer wat geld binnen door rond te rennen in een restaurant (en hiermee m'n pols naar de filistijnen werken want tering dienblad dragen doet pijn) waardoor ik ook weer meer dingen kan ondernemen (aka mezelf voor stouwen met voedsel en koffie en chocolademelk, weer wat kleding kopen waarin ik gezien wil worden) en het helpt ook dat mijn eetlust wat wat omhoog geschroefd is. 

Maar goed, na heel veel jaar is het leven weer mooi en vond ik het de moeite waard om te bedenken wat ik aankomend jaar wil bereiken dus dat is chill. Bij deze.

1. Structuurtje opbouwen
Mijn dag- nachtritme is niet geheel ultiem, is ook wel lastig met late werkavonden maar enige regelmaat zou fijn zijn. Dan kan ik me ook op tijd uit bed slepen voor  voornemen #2.  Daarnaast ook gewoon overdag iets beter plannen zodat ik de dingen gedaan krijg die ik wil doen in een dag, en niet doelloze dingen ga doen (zoals instagram doorscrollen, zie #4) terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet leuk vind. Dus gewoon, weer het leven weer lekker vol plannen met wat ik wil doen (zoals breien, ik maak geen grapje, ik heb nu een prachtige muts <3 Zo zacht). 

2. Lichaam a la Alicia Vikander AKA Lara Croft
Geluk bij een ongeluk want - ook al ben ik nooit echt dik geweest - ik ben best veel afgevallen afgelopen tijd door mijn gebrek aan eetlust (vet zonde, ik kwam nooit verder dan ronde 2 bij all-you-can-eat, dag geld) waardoor mijn buikkie best strak was. Nu is er wel weer wat bij aangekomen, maar sinds ik mezelf weer naar de sportschool sleep zie ik een spoor van buikspieren. Die trend wil ik graag doorzetten, want het lijkt me vet om gewoon zo fit te zijn als Lara en er ook zo uit te zien. Daarnaast voel ik me gewoon onrustig als ik een dag niet heb gesport/niet 'genoeg' in een week heb gesport (ja, ander voornemen: NIET DOORSLAAN) en krijg ik gewoon energie en endorfientjes van het sporten. Dat heb ik echt héél erg gemist (endorfines maar had ook verder niet heel veel energie om dingen te doen lol). Ik weet niet of ik mijn proces online ga loggen maar wie weet komt er een update of het is gelukt (alleen als het is gelukt dan hé, anders niet) (grapje het internetleven moet minder perfect worden!!!). Het eetgedeelte hoort hier natuurlijk ook bij maar ach wat, het voornemen is duidelijk.

3. Minder vleesch naar binnen werken
Ik speel al wat langer met dit idee, probeerde het ook wel deels (maar deed niet echt m'n best), maar sinds er bij de McDonalds nu ook alternatieven zijn wil ik m'n best wel meer gaan doen. Nee, ik lieg, ik hou zoveel van dieren, kan huilen wanneer een dier pijn heeft en vind het dan ook gewoon enorm hypocriet als ik wel een koe naar binnen werk. Daarnaast is het ook gewoon goed voor het milieu etcetera dus ik ben helemaal voor dit idee. Met kerst kregen we kalkoen en dat heb ik eigenlijk bijna niet naar binnen kunnen krijgen omdat ik dat beest dus nog half intact zag maar dan niet meer levend en ik vond het gewoon echt heel erg zielig. 

4. Meer offline
Ik vind het leven online gewoon hartstikke kut. Heb m'n instagram vol gegooid met hondeninstagrams (honden zijn echt leven) en alle bloggers en #fitgurls en modellen van m'n feed afgegooid want ik vond het gewoon echt helemaal ruk.  Daarnaast heb ik gewoon veel meer te doen/wil ik gewoon veel meer doen in het echte leven en hoef ik gewoon niet meer zoveel van het internet. Ik vind het heerlijk om blogs en zo te lezen, maar niet het perfecte. Gewoon real life struggles (lekker teren op andermans pijn) (nee grapje). Maar gewoon, de rest hoeft echt niet meer (lekker hypocriet, wel een eigen blog bijhouden. Narciscme!!!1!!)

5. Meer schrijven
Ik heb heel lang niet meer echt geschreven wat ik wilde schrijven, het lukte niet, kon geen onderwerp bedenken of ik had gewoon geen zin. De laatste keer dat ik echt gewoon columns met plezier schreef was ergens midden middelbare school en nu zijn we 7 a 8 jaar later en ik mis het. Het lukt ook gewoon weer beter, het voelt gewoon alsof ik weer écht begin te leven en niet half als een zombie door het leven ga. 

Daarnaast studeer ik dit jaar af (als het goed is) en beschouw dat niet echt als een voornemen maar als een moetje. Het volwassen leven roept daarna maar ik zie wel hoe dat loopt, ik doe een cursus Frans en het lijkt me geweldig om volgend jaar gewoon een halfjaar in een wintersport gebied te werken maar ik zie eerst wel hoe het met de studie loopt. Ik hoop goed. 

Maar ik ben weer onder een steen vandaan gekropen en hoop weer wat meer te schrijven en dit was de eerste post om dit voornemen in te wijden en ik hoop nog veel van mijn leed met het internet te kunnen delen. xoxoxoxoxoxo

Ik ging op vakantie: Kroatië

8.8.18


Ben ook weer voor 2 weken onder m'n steen vandaan gekropen - hoi - en gezien ik verder niet echt stof heb om over te schrijven, is het hier akelig stil. Mijn zomervakantie was weer wat kutter dan ik had gehoopt (als in: ik voel me weer gezellig depressief, i cry), maar de 2 weken dat ik met m'n vriend in het buitenland (Kroatië) heb doorgebracht, heb ik wel weer wat foto's kunnen skieten. De wereld kunnen zien, het wanderlustige kunnen voeden (🤢). 

Zweiundzwanzig

30.4.18

Ik probeer de traditie erin te houden om elk jaar een stukje te schrijven over hoe geweldig het leven is geweest afgelopen jaar - in dit geval als 21 jarige (haha, i made joke, dit is pas de tweede keer dat ik iets over m'n verjaring schrijf).  Ben ook pas over een week jarig maar vond dit wel een geschikte avond om na te denken over hoe ongelofelijk kut dit jaar was (ik overdrijf, er waren ook hele, hele hoge hoogtepunten). 
Designed by Lei Lubigan